Tagarchief: voshoek

GEZOCHT: vrijwilligers – beheerdag za 12 juni 2021

In juni werken we aan de inkomweide.

De inkomweide moet bezoekers welkom heten in de meersen. Prikkeldraad en een omheining zijn er dus niet op hun plaats. Die zullen we verwijderen.

Tegelijkertijd grenst de inkomweide aan het beschermd vogelbroedgebied. Daar zijn honden en wandelaars niet op hun plaats. Om hen te ontmoedigen het Vospad te verlaten en het beschermd gebied te betreden, graven we een gracht naast de takkenwal.

Wij zorgen voor een pauze met water en koekjes.

Kinderen welkom.

Locatie: Vospad (= toegang inkomweide), tegenover Gentbruggekouter 168

Uur: 14:00 – 16:30

Materiaal:

– Natuurpunt Gent heeft geen harken. Dus als je er eentje hebt, breng die zeker maar mee om de uitgegraven aarde te effenen.

– mondmasker

Zolang de coronamaatregelen van toepassing zijn is inschrijven verplicht via de Natuurpunt agenda.

Za 13 maart 2021: beheerwerken met vrijwilligers – takkenwal en gracht

De eerste beheerdag van het jaar zit er op. Met groot succes.

In de voormiddag versterkten enkele vrijwilligers de weekendploeg van Natuurpunt Oost-Vlaanderen om de meidoornhaag op het terrein van de Vlaamse Waterweg aan het einde van de Oude Scheldeweg te snoeien. Natuurpunt is geen eigenaar van dit stukje grond, maar mag het wel beheren. Vorig jaar hebben we bij deze haag de kant van de straat aangepakt. Deze lente de kant van de weide.

De meidoornhaag snoeien op het terrein van de Vlaamse Waterweg

Het snoeisel werd naar de Voshoek getransporteerd om daar het laatste gat tussen de takkenwal en de prikkeldraad aan de Scheldedijk te dichten. Het is een indrukwekkend stukje takkenwal geworden dat veel hoger en breder is dan de delen die we tot nog toe aangelegd hebben.

Eerste lading meidoorntakken

In de namiddag werd de weekendploeg afgelost door een groep WGBM-vrijwilligers.

Een deel van de groep controleerde en herstelde de reeds bestaande takkenwal. Het lijkt er op dat er minder vandalisme heeft plaatsgevonden dan vorig jaar: de wal was nergens uit elkaar gescheurd. Waarschijnlijk heeft het geholpen dat we takken met doornen toegevoegd hebben en dat de wal ondertussen al wat hoger en meer vervlochten is. De wind had hier en daar wel wat schade aangebracht, maar dat was gemakkelijk te herstellen.

Het overgrote deel van de groep heeft een van de zwaarste activiteiten uitgevoerd die we tot nog toe georganiseerd hebben: de gracht langs de takkenwal opnieuw uitdiepen. Deze was op sommige plakken niet eens meer zichtbaar. Vorig jaar hebben we tijdens beheerdagen de takken uit de gracht gehaald. Dit jaar hebben we er de grond uit geschept.

De aarde werd gebruikt om het wandelpad naast de kikkerpoel te verhogen. Het wandelpad is in de winter vaak een modderschaatsbaan omdat de grond daar veel meer verzadigd is door water.

We geven toe dat de beheerwerken het momenteel nog wat gladder gemaakt hebben. De gracht was dan wel dicht geslibd, maar de grond bevatte erg veel water. Wat normaal is in de winter. We verwachten echter dat, eenmaal de grond uitgedroogd is, er wel een significante verbetering merkbaar zal zijn. We hopen dus op droog en winderig weer voor de komende dagen.

Gracht uitdiepen en wandelpad verhogen

Toen we klaar waren en alles hadden opgeruimd, zagen we aan de andere kant van het pad een leuk zicht: 2 kindjes met schopjes begonnen spontaan aarde uit de gracht te scheppen en aan het pad toe te voegen. De volgende generatie is er duidelijk klaar voor!! Zouden ze op 10 april mee komen helpen om de gracht ter hoogte van de bocht aan te pakken? Ze zijn zeker welkom. Hun ouders ook.

Spontane hulp

(met dank aan Jef Geldof – visueel verhalenverteller – voor de foto van de takkenwal aan de Voshoek)

ZO 29 november 2020: verslag beheerwerken aan de takkenwal

Er was een prachtige dag voorspeld: geen enkel wolkje, volop zon, 5 graden. Het leek een ideaal moment voor een beheermoment, in beperkte kring uiteraard.

Die 5 graden waren echter blijkbaar verdeeld over 2,5 ’s ochtends en 2,5 ’s middags. Zon hebben we de hele dag niet gezien. In Gent toch niet. Maar het regende niet en er was geen wind. Stilstaand was het ijskoud, maar eenmaal in beweging was het eigenlijk best wel te doen.

De beperkte kring was door de covidmaatregelen bewust heel beperkt gehouden: 4 volwassenen en 2 kinderen. Je zou denken dat we dan niets kunnen realiseren, maar ik schreef het al in eerdere artikels: je hoeft echt niet met veel te zijn om een verschil te maken. En dat werd zondag opnieuw bewezen.

Wat hebben we nu precies gedaan?

Covid-proof hebben we ons in 3 groepen verdeeld.

1 Vrijwilliger verplaatste snoeiafval van een meidoornhaag. De takken lagen op een grote hoop aan de Gentbruggekouter en ze moesten ongeveer 500 meter verder gebracht worden naar de Voshoek. Gelukkig had een van de vrijwilligers het prachtige idee grote zeildoeken te voorzien, waardoor de takken op de zeilen konden worden geschept en dan via het zeil versleept.

Door covid moeten we afstand houden en dus vaak alleen werken. Niet altijd even gemakkelijk.

Een andere vrijwilliger gebruikte de takken om de takkenwal te verstevigen en te verhogen.

De bubbel van 4 ruimde tussen de Voshoek en de Scheldedijk de gracht naast het wandelpad uit. Die was namelijk door vandalisme gevuld met takken waardoor wandelaars gemakkelijk van het wandelpad het kwetsbare vogelgebied in konden. De vrijwilligers verwijderden de takken en gebruikten deze om de takkenwal te verlengen en te verhogen.

De gracht uitruimen en met de takken de takkenril verstevigen.

Beide min-twaalf-jarigen hielpen meer dan een uur ijverig mee. Maar ook daarna waren ze onbewust een grote hulp: hun vrolijk gebabbel en uitbundigheid waren aanstekelijk en hielden er de sfeer in bij de lage temperaturen.  

Gelukkig is er de jeugd om ons vrolijk te houden. Voor hun toekomst verzetten vrijwilligers bergen werk.

Na een uurtje hielden we pauze met individueel verpakte drankjes en koekjes. Een beetje suikers waren welkom om de kou te trotseren. We hadden gepland rond 16:00 af te ronden met het beheermoment, maar omdat we zo’n vooruitgang zagen, wou iedereen voort doen tot het werk af was. En ja hoor, toen het donker werd, waren we mooi rond.

Het resultaat mag er zijn.

  • De hopen snoeiafval zijn volledig verwerkt.
  • De takkenwal is nu volledig gesloten van aan de Gentbruggekouter tot aan de Scheldedijk. Met de meidoorn hebben we de wal een wat natuurlijker uitzicht kunnen geven, waardoor die er in de bocht meer als een haag uit ziet.
  • De gracht is zo goed als volledig uitgeruimd.

Wat blijft er nu nog over van werk?

  • Waar de hopen snoeiafval lagen, liggen hier en daar nog wat losse takken. Die moeten nog worden samen geharkt. Als in de lente gemaaid wordt, willen we niet dat deze takken de maaibalk beschadigen.
  • Het is de eerste keer dat de takkenwal zo hoog en ondoordringbaar gemaakt is. Maar op sommige plaatsen moeten we hem zeker versterken om ervoor te zorgen dat de takken niet gewoon van elkaar vallen en de wal inzakt.
  • Er liggen hier en daar nog takken in de gracht. Gelukkig niet genoeg meer om als opstap te kunnen dienen. Wat er overblijft, is nogal verborgen door het lange gras. Eenmaal het gras door de kou afgestorven, kunnen we eventueel de laatste takken verwijderen. Maar eerlijk gezegd: als de gracht tegen dan onder water staat, gaan we geen duikpak aandoen om dat weinige hout dat nog over blijft er uit te halen.

Wat brengt de toekomst?

De takkenwal zal wel voortdurend onderhoud vergen. We hebben er bewust voor gekozen geen paaltjes te zetten, om hem zo natuurlijk mogelijk te laten ogen. Jammer genoeg betekent dat ook dat vandalen het iets gemakkelijker hebben. Nu al zijn er hardnekkige vernielers die delen van de wal los getrokken hebben om toch toegang te krijgen tot het kwetsbare vogelgebied. We zullen dus in de toekomst continue de takkenwal moeten controleren en opnieuw herstellen. We kunnen enkel maar hopen dat de takken op termijn ontradend werken en dat de enkelingen die het kwetsbare broedgebied nu als hun privéwandelterrein beschouwen uiteindelijk beseffen dat de natuur wel degelijk het beschermen waard is.