Categorie archief: verslag

Woe 9 december 2020: verslag opkuisen schuur

Beheerwerk is niet altijd lekker leuk buiten in het groen. Het is ook opkuisen van aangekochte gebouwen. Misschien iets minder tot de verbeelding sprekend dan natuurbeheer, maar even noodzakelijk. En in tegenstelling tot enkele voorbije beheeractiviteiten zaten we deze keer droog en uit de wind.

Natuurpunt werd in het voorbije jaar eigenaar van grond waarop enkele stallen en schuren staan. De vorige eigenaar had die echter jarenlang gebruik als opslagruimte en had de gebouwen bij verkoop niet ontruimd. Het kwam dus op de schouders van de WGBM-vrijwilligers terecht om het afval op te ruimen, te starten met 1 schuur. Covidproof konden we dat niet met veel mensen tegelijkertijd doen, dus hebben we het op 2 personen gehouden.

Hoe begin je daar nu aan? Bij aankoop van het gebouw kon je met moeite 1 meter binnen. Een ijzerhandelaar hielp ons met de eerste stappen en had reeds ettelijke tonnen ijzer opgehaald. Daardoor was het min of meer of meer mogelijk tussen het afval te laveren. Het afval voor de ramen was ook al voor een deel weg, waardoor er een beetje licht binnen kon. Verlichting is niet aanwezig.

Situatie om 9 u 30

Eerst maakten we twee hoeken vrij. Dan begonnen we te sorteren. Restafval in de ene hoek, hout in de andere. Ons mondmasker kreeg er meteen een functie bij: stofmasker.

Het restafval hebben we zoveel mogelijk in zakken gestoken, zodat we het later gemakkelijker kunnen verwijderen. Golfplaten en tapijten krijg je echter moeilijk kwijt in zakken van veevoer. Er zal dus nog wel het een en ander moeten worden versleurd als we het afval afvoeren.

Een hoek voor restafval
En eentje voor hout

Naarmate we vorderden, kwam er ruimte vrij voor een ijzerhoek en eentje voor steenpuin.

Om 14:00 was al het afval gesorteerd.

Hout en restafval
IJzer en steenpuin

De schuur is nog niet leeg, maar ondertussen wel beter toegankelijk.

Situatie om 14 u 00

Dit verhaal is echter nog niet af. De volgende stap is al het afval verwijderen. Dus…. wordt vervolgd.

ZO 29 november 2020: verslag beheerwerken aan de takkenwal

Er was een prachtige dag voorspeld: geen enkel wolkje, volop zon, 5 graden. Het leek een ideaal moment voor een beheermoment, in beperkte kring uiteraard.

Die 5 graden waren echter blijkbaar verdeeld over 2,5 ’s ochtends en 2,5 ’s middags. Zon hebben we de hele dag niet gezien. In Gent toch niet. Maar het regende niet en er was geen wind. Stilstaand was het ijskoud, maar eenmaal in beweging was het eigenlijk best wel te doen.

De beperkte kring was door de covidmaatregelen bewust heel beperkt gehouden: 4 volwassenen en 2 kinderen. Je zou denken dat we dan niets kunnen realiseren, maar ik schreef het al in eerdere artikels: je hoeft echt niet met veel te zijn om een verschil te maken. En dat werd zondag opnieuw bewezen.

Wat hebben we nu precies gedaan?

Covid-proof hebben we ons in 3 groepen verdeeld.

1 Vrijwilliger verplaatste snoeiafval van een meidoornhaag. De takken lagen op een grote hoop aan de Gentbruggekouter en ze moesten ongeveer 500 meter verder gebracht worden naar de Voshoek. Gelukkig had een van de vrijwilligers het prachtige idee grote zeildoeken te voorzien, waardoor de takken op de zeilen konden worden geschept en dan via het zeil versleept.

Door covid moeten we afstand houden en dus vaak alleen werken. Niet altijd even gemakkelijk.

Een andere vrijwilliger gebruikte de takken om de takkenwal te verstevigen en te verhogen.

De bubbel van 4 ruimde tussen de Voshoek en de Scheldedijk de gracht naast het wandelpad uit. Die was namelijk door vandalisme gevuld met takken waardoor wandelaars gemakkelijk van het wandelpad het kwetsbare vogelgebied in konden. De vrijwilligers verwijderden de takken en gebruikten deze om de takkenwal te verlengen en te verhogen.

De gracht uitruimen en met de takken de takkenril verstevigen.

Beide min-twaalf-jarigen hielpen meer dan een uur ijverig mee. Maar ook daarna waren ze onbewust een grote hulp: hun vrolijk gebabbel en uitbundigheid waren aanstekelijk en hielden er de sfeer in bij de lage temperaturen.  

Gelukkig is er de jeugd om ons vrolijk te houden. Voor hun toekomst verzetten vrijwilligers bergen werk.

Na een uurtje hielden we pauze met individueel verpakte drankjes en koekjes. Een beetje suikers waren welkom om de kou te trotseren. We hadden gepland rond 16:00 af te ronden met het beheermoment, maar omdat we zo’n vooruitgang zagen, wou iedereen voort doen tot het werk af was. En ja hoor, toen het donker werd, waren we mooi rond.

Het resultaat mag er zijn.

  • De hopen snoeiafval zijn volledig verwerkt.
  • De takkenwal is nu volledig gesloten van aan de Gentbruggekouter tot aan de Scheldedijk. Met de meidoorn hebben we de wal een wat natuurlijker uitzicht kunnen geven, waardoor die er in de bocht meer als een haag uit ziet.
  • De gracht is zo goed als volledig uitgeruimd.

Wat blijft er nu nog over van werk?

  • Waar de hopen snoeiafval lagen, liggen hier en daar nog wat losse takken. Die moeten nog worden samen geharkt. Als in de lente gemaaid wordt, willen we niet dat deze takken de maaibalk beschadigen.
  • Het is de eerste keer dat de takkenwal zo hoog en ondoordringbaar gemaakt is. Maar op sommige plaatsen moeten we hem zeker versterken om ervoor te zorgen dat de takken niet gewoon van elkaar vallen en de wal inzakt.
  • Er liggen hier en daar nog takken in de gracht. Gelukkig niet genoeg meer om als opstap te kunnen dienen. Wat er overblijft, is nogal verborgen door het lange gras. Eenmaal het gras door de kou afgestorven, kunnen we eventueel de laatste takken verwijderen. Maar eerlijk gezegd: als de gracht tegen dan onder water staat, gaan we geen duikpak aandoen om dat weinige hout dat nog over blijft er uit te halen.

Wat brengt de toekomst?

De takkenwal zal wel voortdurend onderhoud vergen. We hebben er bewust voor gekozen geen paaltjes te zetten, om hem zo natuurlijk mogelijk te laten ogen. Jammer genoeg betekent dat ook dat vandalen het iets gemakkelijker hebben. Nu al zijn er hardnekkige vernielers die delen van de wal los getrokken hebben om toch toegang te krijgen tot het kwetsbare vogelgebied. We zullen dus in de toekomst continue de takkenwal moeten controleren en opnieuw herstellen. We kunnen enkel maar hopen dat de takken op termijn ontradend werken en dat de enkelingen die het kwetsbare broedgebied nu als hun privéwandelterrein beschouwen uiteindelijk beseffen dat de natuur wel degelijk het beschermen waard is.

Zo 22 november 2020: Dag van de Natuur 2020 – mini-editie

Het had zoals vorig jaar een dag vol vrijwilligerswerk moeten worden, zondag 22 november. We hoopten net als vorig jaar op 40 à 50 vrijwilligers. En er was werk voor iedereen. Maar covid heeft er anders over beslist.

Omdat de tijd niet stilstaat en de seizoenen gewoon verder lopen, kunnen we niet alle beheerwerken zomaar ‘niet doen’. Er is veel werk, maar er was toch eentje in het bijzonder dat zeker tegen de lente klaar moet zijn: de takkenwal aan het toegangspad naar de Voshoek moet gesloten worden en hoog genoeg zijn om volgende lente de honden en de wandelaars uit het vogelbroedgebied te houden.

Daarom hebben we er een mini-editie van gemaakt, van deze Dag van de Natuur: 4 personen, verspreid over 500 meter.

Het werk raakte niet af, maar schoot wel goed op. Er lagen nog twee en een halve hoop takken klaar aan de ingang van de Gentbruggekouter. Anderhalve hoop daarvan zijn verwerkt tot takkenwal. Er blijft nu nog 1 hoop over. Dat wordt wel de lastigste: meidoorntakken. Maar die zal wel efficiënt zijn, want zeg nu zelf: wie heeft zin om in die doornen terecht te komen? We hebben nog tot in de lente om die takken naar de Voshoek te dragen en de takkenwal te sluiten. Het ziet er naar uit dat dat wel zal lukken.

Met dank aan de dapperen die zondag de regen trotseerden om de natuur een handje te helpen. Het was niet evident met zo’n kleine groep en het weer zat niet mee, maar het resultaat van anderhalf uur mini-editie mag er zijn!

Zo 4 oktober 2020: verslag beheerwerken met vrijwilligers

Het zag er maar triest uit zondagochtend: voortdurend regen. Maar het KMI had beterschap beloofd in de namiddag en effectief, rond 12:30 droogde alles langzaam op. Er kwam warempel zelfs een zonnetje door de wolken kijken.

Toen de beheerwerken om 14:00 startten, was het weer dus geen excuus meer. Iedereen die ingeschreven was, is komen opdagen. Er zijn geen extra vrijwilligers meer bijgekomen. We waren met elf: 4 kernleden, 4 vrijwilligers en 3 kinderen. We verdeelden ons over de lengte van de kikkerpoel om afstand te houden tussen de bubbels en gingen de wilgen te lijf met de spade.

Begin van de beheerdag

De kant aan de Scheldedoorgang bleek de moeilijkste. Daar hadden de scheuten al serieuze wortels. Maar het ging gestadig vooruit en tegen 16:00 waren 2 groepen ineens hetzelfde boompje aan het uitgraven: we hadden ons naar elkaar toegewerkt. Dat was het beste bewijs dat het goed vooruit gegaan was.

Uiteraard werd ook eens gestopt. Je graaft geen 3 uur boomopslag uit zonder pauze. Isis-limonade, water, appels en peren zorgden om het uur voor een welkome versterking.

Toen we om 17:00 ophielden, was het resultaat van een middag werk goed zichtbaar. De volledige voorste helft van de poel is bomenvrij en er is al een groot stuk van de 2de helft ook gedaan.

Einde van de beheerdag

Het werk raakte niet af: er staan nog een 2 à 3 groepjes wilgen in het achterste deel van de poel. Die zullen we dan waarschijnlijk tijdens een beheerdag in de lente van 2021 verwijderen.

Bedankt aan iedereen die mee hielp!

Ma 28 september 2020: Werkdag met de Steinerschool Gent

Maandag 28 september kreeg de WGBM de hulp van iets meer dan 20 jongeren uit de Steinerschool Gent.

Er was de hele dag regen voorspeld, en die voorspelling heeft zich waar gemaakt. Gelukkig heeft het tijdens de dag nooit gegoten, maar de miezerende regen maakte het voor de jeugd zeker niet de leukste dag van hun 5-daagse natuurbeheer.

Om 9 uur verzamelden de jongeren (14-15 jaar) en 6 vrijwilligers zich in de Gentbruggekouter, aan de rand van de Gentbrugse meersen. We kregen ondersteuning van de werkploeg van NP Gent en mochten materiaal lenen van NP Gent en NP Oost-Vlaanderen.

We hebben die dag op de oudste en de nieuwste aanwinst van NP in de Gentbrugse meersen gewerkt. We verdeelden ons in 3 groepen: eentje naar de Voshoek, eentje naar een opgeschoten wilgenbosje en eentje naar het kleine bijenhotel op een stukje terrein dat we in beheer hebben.

Aan het bijenhotel was het gras gemaaid. De jongeren harkten alles samen om het terrein te verschralen. Jammer genoeg kon het gras door de regen van de voorbije dagen niet meer gebruikt worden als schapenvoer en zal het moeten worden verwijderd.

Aan het wilgenbosje hadden vrijwilligers van de WGBM de week tevoren de wilgen omgezaagd. De jongeren sneden de takken met takkenscharen van de stammen. Deze takken werden van het terrein verwijderd en op een remorque van NP Gent geladen die dan richting de Voshoek trok.

De groep aan de Voshoek verwijderde ondertussen wilgenopslag uit de kikkerpoel. Graven, trekken en de jonge wilgenscheuten op de bestaande takkenwal leggen. De lange, soepele wilgenscheuten werden door de jongens uit de groep bijzonder gesmaakt als zweep en slagwerktuig, met het nodige gegil en gegier tot gevolg.

Om ons tijdens de middagpauze de gelegenheid te geven toch een beetje te kunnen opdrogen en naar het toilet te gaan, stelde de Klimaatloods haar deuren voor ons open. Onder het afdak van de loods kwam de energie enigszins terug. Een medewerker van de Steinerschool kwam warme soep brengen en de WGBM had appels en peren voorzien.

In de namiddag wisselden de groepen van locatie. De afgesneden wilgentakken werden aan de Voshoek afgezet en we gebruikten ze om de takkenwal die vorig jaar tijdens de Dag van de Natuur werd aangelegd aan te vullen. De hoeveelheid beschikbare takken zorgen dat we ongeveer een derde heel mooi konden ophogen. Rond 15:00 werd afgerond. Nadat al het materiaal was opgeruimd, gingen de hemelsluizen open en is iedereen in de gietende regen naar huis getrokken.

Zowel aan het wilgenbosje als aan de Voshoek is nog heel wat werk te verrichten, maar dat hadden we ook wel verwacht. De naakte wilgenstammen moeten nu eerst in stukken gezaagd worden en verplaatst om de onderliggende bomen van de stapel vrij te maken zodat daar de takken van kunnen worden verwijderd. Aan de kikkerpoel is het heel goed zichtbaar dat de jongeren heel wat opslag verwijderd hebben. Het blijft echter een werk van lange adem dat nog tijdens komende werkdagen zal moeten worden verder gezet.

Bedankt aan de Steinerschool, de leerkrachten en de WGBM-vrijwilligers om de hele dag de regen te trotseren. De WGBM is heel gelukkig met al het werk dat werd verricht.

Ook een enkeling kan een verschil maken

Soms, als het allemaal wat minder gaat, vraag ik me wel eens af: maakt het eigenlijk wel een verschil, de inspanning van 1 persoon? Want zeg nu zelf: welke impact heb je als enkeling op het geheel? Maar dan zijn er zo van die momenten die overduidelijk tonen dat je als enkeling (al dan niet met de ruggensteun van een grotere groep) toch een verschil kan maken, ook op je eentje.

Neem nu het verhaal van het Jakobskruiskruid in de Gentbrugse meersen.
Dat kruid groeit in onze graslanden. Het gras wordt twee keer per jaar gemaaid en gebruikt om vee te voederen.
Maar Jakobskruiskruid bevat pyrrolizidine-alkaloïden: giftige stoffen die de lever aantasten en vanaf een bepaalde concentratie dodelijk zijn voor mens en vee.
En dus moet dat kruid er van tussen vooraleer kan worden gemaaid.

Jakobskruiskruidplant in de Gentbrugse meersen

Vorig jaar hebben we met de hele werkgroep een avond lang gezamenlijk de plantjes verwijderd vooraleer ze in zaad kwamen. Zakken vol hebben we uit de graslanden gehaald. Het resultaat was de moeite: de bestaande planten konden niet meer terugkomen want ze waren met de wortel verwijderd en er kwam geen nieuw zaad bij dat zich kon verspreiden.

Dit jaar zijn beheerwerkdagen door covid-19 wat moeilijker. In open landschappen kan je weliswaar heel gemakkelijk afstand houden, maar waar mogelijk proberen we dit jaar grote beheerdagen wat te vermijden.
Het is dus het jaar van de individuele vrijwilligersinspanning aan het worden. Dat was ook zo voor de Jakobskruiskruidverwijderactie.

Na een fietstochtje langs de Scheldedijk werd het al snel duidelijk dat er geen beheerdag nodig zou zijn om de nieuwe planten te verwijderen: er waren amper gele bloemen te zien, dankzij de inspanningen van de hele groep vorig jaar.
Wat begon als ‘laat ik eens een uurtje plukken en zien hoe ver ik raak’, is uiteindelijk anderhalf uur geworden en alles was al weg. Twee winkeltassen vol plantjes, dat was het voor dit jaar.
Geen reuzegrote inspanning dus. Gewoon rustig, op een zaterdagochtend alleen in de meersen. Aangenaam ontspannen.

Hoopje Jakobskruiskruid: het resultaat van de verwijderactie 2020

Door de inspanningen van de WGBM van vorig jaar (bedankt iedereen!), was deze beheeractiviteit volledig covidproof mogelijk 😊.
En ik besefte: “Het hoeft niet altijd spectaculair te zijn, maar ook op je eentje kan je een verschil maken.”

Dinsdag 9 juni 2020: verslag beheerdag

Goed weer is het halve werk. Of zoiets. We hadden hadden de weergoden in ieder geval aan onze kant dinsdagavond: droog en een zacht briesje om ervoor te zorgen dat we ons niet kapot zweetten tijdens het trekken en sleuren.

De afgraving ten zuiden van de E17 begint te verbossen. Vooral met wilgen, maar ook andere boompjes. Ze zijn nog geen meters hoog, maar zover willen we het dus niet laten komen. Dus hebben we er onze schouders onder gezet. We, dat zijn een 20-tal vrijwilligers die graag de handen uit de mouwen steken. We hadden meer geïnteresseerden, maar momenteel mogen we nog maar 20 personen toelaten.

We splitsten ons op in 2 groepen en namen elk een stuk van het terrein onder handen. Eentje trok meteen richting autostrade, de andere ging de kant van de Schelde op. Met eigen materiaal en spades die Natuurpunt ons geleend had, gingen we de wilgen te lijf.

Aan de kant van de autostrade werden vooral jonge wilgjes getrokken. In de richting van de Schelde viel het op dat de boompjes al wat potiger waren. Daar kwam meer graafwerk aan te pas en werden de boompjes met stevige wortelkluiten uitgegraven.

Van 19:00 tot 21:00 hebben we vooral getrokken. Daarna nog een uurtje opkuis om alle boompjes te verzamelen voor verwijdering. Dat verzamelwerk valt zeker niet te onderschatten. Als je zo’n aardkluit van enkele kilo’s een halve kilometer moet verslepen, voel je dat wel. Gelukkig hadden verschillende vrijwilligers zeilen meegebracht die het sleepwerk wat gemakkelijker maakte.

Drie uur volstond echter niet om zo’n groot terrein wilgenvrij te krijgen. We zijn dan ook al volop aan het kijken om een tweede beheerdag in te plannen. Info volgt.

Bedankt aan iedereen die meehielp en hopelijk zien we jullie tijdens de tweede sessie terug.

Vleermuistelling februari 2020

Woensdag 5 februari was een drukke dag voor de werkgroep.

Na de opbouw van het paddenscherm in de Emiel van Swedenlaan trokken de vrijwilligers naar de ijskelders rond het Coninxdonckkasteel. Daar inventariseerden ze de overwinterende vleermuizen. Het resultaat:

  • 6 baardvleermuizen
  • 1 grootoorvleermuis

De ijskelders zijn niet publiek toegankelijk om de rust van de vleermuizen niet te storen. Als hun winterslaap verstoord wordt, spreken ze namelijk te veel vetreserves aan en kan het zijn dat ze de winter niet overleven. Rust en stilte zijn hier dus sleutelwoorden.

Tijdens de zomer kan je de vleermuizen wel van dichterbij bewonderen. Geïnteresseerd? Kom dan naar onze vleermuiswandeling op zondag 23 augustus 2020.
Meer info vind je deze zomer in de agenda op onze website.

Freya

Paddenoverzet

Padden_1

 

Door de zachte temperaturen kwam de padden- en kikkertrek al op gang. De eerste beestjes waagden reeds de oversteek, met risico voor lijf en leden.

Het paddenscherm  verhindert dat padden, kikkers en salamanders de weg bereiken en platgereden worden. Maar uiteraard willen die beestjes wel de overkant bereiken. Daarom zijn langs het scherm, aan de kant van de groenzone, verschillende emmers ingegraven.

Padden_3

 

De diertjes zoeken hun weg langs het scherm en vallen in de emmers, die hoog genoeg zijn om hen te beletten te ontsnappen. De emmers worden dagelijks gecontroleerd door een sympathiserende buurvrouw, die de beestjes dan veilig naar de overkant brengt.

Padden_4

 

Wandel je langs het scherm en zie je diertjes in de emmers?
Je mag ze ook zelf uit de emmers halen en overzetten. We vragen je  echter met 2 dingen rekening te houden:

  • Laat de stokken in de emmers zitten:
    die laten kleine zoogdieren zoals muizen toe om op eigen kracht uit de emmer te ontsnappen.
  • Stuur, liefst dezelfde dag nog, een mailtje naar jacqueline@wgbm.be met de datum en het aantal dieren die je overzette.
    Het aantal overgezette dieren moet namelijk zorgvuldig worden bijgehouden en doorgestuurd naar Natuurpunt/Amfibieën.
Padden_5

Zo 27 okt 2019 : Paddestoelenwandeling verslag

Zondag 27 okt was een

In de beboste zones en dreven van de Gentbrugse Meersen zijn heel wat paddenstoelen te vinden, soms zelfs leuke soorten. Paddenstoelen zijn in trek dezer dagen zodat we ons konden verheugen op een ruime opkomst. De groepen werden verdeeld, een groep meer gericht op kinderen, een groep volwassenen en een groep meer gevorderden. Het had de voorbije dagen wel wat geregend, zodat er toch wel wat te zien viel. Bovendien regende het niet ’s namiddags tijdens de zoektocht. Prima zo! Hieronder enkele foto’s.